Minder sociale zekerheid, meer ongelijkheid… welkom in N-VA-land!

Auteur:

Minder belastingen voor de rijken, minder sociale zekerheid, afslanking van de overheidsdiensten, iedereen langer doen werken... Dat is de neoliberale draad van de 438 voorstellen die de N-VA vorige week publiek maakte.

“Dit is ons ideaalbeeld. Dit is de wereld zoals wij denken dat die er moet uitzien”, zei Bart De Wever op de persconferentie waar hij de congresteksten van de N-VA voor een volgende staatshervorming toelichtte. Wie de moeite neemt om ze door te nemen, wordt bepaald niet vrolijk van de “ideale wereld” die De Wever & co voor ogen hebben.

Belastingen naar omlaag

Zodra ze in Vlaamse handen komen, moeten de vennootschapsbelasting en de werkgeversbijdragen aan de sociale zekerheid drastisch naar omlaag. In ruil daarvoor mag zelfs de heilige koe van de notionele-interestaftrek geslacht worden. Langs de achterdeur voert de N-VA echter opnieuw allerhande nieuwe aftrekposten in voor grote bedrijven.

Dit alles doet de N-VA om bij te dragen tot een “nieuwe positieve cultuur voor ondernemers”. Multinationals zoals Anheuser-Busch InBev en ExxonMobil, die miljarden winst boeken maar de afgelopen vijf jaren niet één eurocent belastingen betaalden, hoeven alvast niets te vrezen als De Wever aan de macht komt.

Graantje meepikken

Ook de “hardwerkende Vlaming” pikt een graantje mee van de belastingsolden bij de N-VA. Wie nu 45% tot 50% belastingen betaalt op zijn inkomen krijgt korting. Volgens de Leuvense professor Economie André Decoster komt deze belastingkorting vooral de rijke Belgen ten goede. De 10% armsten krijgen er maandelijks één euro bij, de 10% grootste inkomens maandelijks bijna 200 euro.

De vele fiscale aftrekposten die er nu zijn voor de afbetaling van een woning, pensioensparen, dienstencheques, enzovoorts, wil de N-VA hervormen tot een “korf” waardoor mensen meer aftrekken kunnen genieten. Opnieuw zijn het de rijkste Belgen die hier het meeste voordeel uit zullen halen. Vandaag al gaat 30% van al die aftrekposten naar de 10% rijksten.

De N-VA noemt haar fiscale politiek “rechtvaardiger”, omdat “de band tussen werk en belastingvermindering daarbij wordt versterkt”. In feite is het precies omgekeerd. Het systeem wordt onrechtvaardiger omdat de solidariteit tussen de rijken en de armen alsmaar afneemt.

Bonus-malus

Hetzelfde verhaal zien we bij de pensioenen. Ook hier wil de N-VA “een grotere band tussen bijdragen en uitkeringen”. Wie veel verdient mag meer pensioen krijgen. Opnieuw is de solidariteit het kind van de rekening. Het pensioen wordt omgevormd van een solidariteitsmechanisme tot een soort individuele verzekering. Net zoals je autoverzekering heeft de pensioenkas van de N-VA ook een eigen bonus-malussysteem, waardoor een laag inkomen, periodes van werkloosheid en gelijkgestelde periodes je “strafpunten” opleveren en dus een lager pensioen dan vandaag.

De wachtuitkeringen voor jongeren die nog op zoek zijn naar een job worden helemaal afgeschaft. Wie zijn job verliest, valt in het Vlaanderen van De Wever na maximaal twee jaar zonder werkloosheidsuitkering.

Wie uiteindelijk terugvalt op een invaliditeitsuitkering en/of een leefloon komt terecht bij het Werkhuis. Deze nieuwe dienst zorgt zowel voor de uitkeringen als voor de sociale inspectie en de arbeidsmarktbegeleiding. Daarbij is “activering” het kernwoord. Wie geen job vindt, krijgt te maken met een arsenaal aan arbeidsdeskundigen en arbeidsgeneesheren.

N-VA-Kamerlid Siegfried Bracke zei het al in september: “Liever working poor, dan non-working poor”. Werklozen worden via het Werkhuis gepusht om eender welke job te aanvaarden tegen om het even welke voorwaarden. Met meer dan 600.000 werklozen die een veelvoud vormen van het aantal beschikbare vacatures, klinkt dit voor bedrijfsleiders als muziek in de oren.

Langer en harder werken

Door een hervorming van het arbeidsrecht wil de N-VA meer flexibele contracten en meer interims toelaten. Geen wonder dus dat Jan Denys – de communicatiemanager van uitzendkantoor Randstad, maar in de media steevast als arbeidsmarktexpert opgevoerd – een groot aanhanger is van dit programma. De partij wil voortaan ook alle overuren op jaarbasis laten berekenen, waardoor de werkdruk toeneemt en de lonen zullen dalen.

“We moeten langer werken, veel langer werken”, verklaarde Bart De Wever al eerder dit jaar. Ook in deze congresteksten worden de brugpensioenen afgeschaft – ook de nieuwe vorm van “stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag” – en zullen we met z’n allen ook langer moeten werken voor eenzelfde pensioen. Wie op zijn 60stemet pensioen wil, mag dat, maar krijgt nog minder pensioen dan vandaag. Wie geen 45 jaar gewerkt heeft, idem.

Ook de lonen komen onder druk te staan. Door een grondige hervorming van het sociaal overleg wil de N-VA het voor bedrijven gemakkelijker maken om loonopslag voor hun werknemers te vermijden. Ook de automatische loonindexering wil de N-VA afschaffen. In ruil daarvoor komen er enkel nog afspraken op sectorniveau. Voor pensioenen en uitkeringen komt er een “aangepaste index”, die in elk geval lager zal zijn dan de bestaande index.

Fors besparen

Om haar fiscale cadeaupolitiek te bekostigen, wil de N-VA alle uitgaven in de overheidssector bevriezen. De noden zijn er nochtans groot: overvolle klassen, wachtlijsten bij de kinderopvang, gehandicaptenzorg en in de sociale huisvesting, enzovoorts. Als de N-VA aan de macht komt, zullen de arbeidsvoorwaarden in de publieke sector snel verslechteren. Daarbij komt ook de dienstverlening voor de burger in het gedrang. Die zal flink meer moeten betalen voor minder service.

Ook in de uitgaven voor de gezondheidszorg wil de N-VA fors het mes zetten. Daardoor dreigen de kosten voor de burger voor een ziekenhuisopname, bevalling en/of doktersbezoek sterk te stijgen. In naburige landen zoals Nederland werd de openbare zorgverzekering al sterk afgebouwd. Daar betalen inwoners vele honderden euro’s uit eigen zak om een gelijkaardige dekking te kunnen genieten als bij ons.

N-VA of Di Rupo II?

“De boodschap is duidelijk: N-VA of Di Rupo II”, klonk het op de persconferentie die communautaire hardliner Ben Weyts mocht presenteren. Dat is nog maar de vraag. In Het Laatste Nieuws merkt journalist Jan Segers al op dat het sociaaleconomisch programma van de N-VA “copy-paste” is bij Open Vld en vice versa. De maatregelen die de N-VA voorstelt rond belastingen, werk, inkomen en pensioenen zijn in essentie niets meer dan een radicale voortzetting van de logica en de politiek van de regering-Di Rupo en de aanbevelingen van de Europese Commissie.

Comac logo© Comac Studenten 2018.

Privacy

In samenwerking met: