Democratische rechten

“Op galabals moest je maar zien dat je niet te dicht bij hem in de buurt kwam, op mondelinge examens kon je beter geen te kort rokje dragen.” Mara De Belder, ex-voorzitster van Comac-VUB en studeerde af als psychologe aan de VUB en hoorde al eerder choquerende uitspraken van decaan Willem Elias.

De laatste dagen staan zowel de reguliere als de sociale media er vol van; de hashtag #WijOverdrijvenNiet, gepaard met talrijke ervaringen van vrouwen én mannen over seksisme op straat, of beter gezegd alledaags seksisme. Zelfs voor mij, als vrouw, was het schokkend en eye-opening om al deze ervaringen van seksuele intimidatie te lezen. Ik ga in dit artikel geen verschillende vormen van seksisme aanhalen, maar de oorzaken van alledaags seksisme uit de doeken doen.

Elk jaar organiseert Amazone Vzw samen met tientallen andere organisaties een Wereldvrouwenmars in Brussel.
Marianne, de vrouwenbeweging van de PVDA doet hier aan mee!
Onder het mom Feminisme, Solidariteit en Actie willen wij samenkomen, met zowel mannen als vrouwen, om onze stem te laten horen. Dit jaar ligt de focus op het geweld tegen vrouwen, en de vervrouwelijking van de armoede. We eisen ook duurzaam en volwaardig werk voor iedereen en zijn voor vrede en demilitarisering.

“Een overwinning op de Israëlische druk”, reageert Comac, de jongerenbeweging van de PVDA. De rector van de VUB had vanmorgen een ontmoeting met de organisatoren van de Israeli Apartheid Week. Na de vele reacties dier gekomen waren op zijn beslissing om het evenement te censureren, gaf hij toe dat hij zich vergist had en trok hij alle voorwaarden om het evenement te mogen organiseren aan de VUB, in.

Van 2 tot 5 maart 2015 vindt in België de Israeli Apartheid Week plaats. Dat is een informatieweek over de apartheidspolitiek van Israël tegenover het Palestijnse volk. Deze activiteit stoort de Israëlische ambassade in die mate dat ze druk uitoefende op de rector van de VUB om de evenementen te annuleren. Onaanvaardbare censuur, hekelt PVDA-jongerenbeweging Comac.

Vrouwen aan de top. Je komt ze vaker tegen dan vroeger. Ook de nieuwe man (wassen, strijken, koken) begint ingeburgerd te geraken. Is dit een positieve vooruitgang? Betekent dit dat seksisme (bijna) verdreven is uit onze maatschappij? Of is het seksisme enkel minder opvallend, subtieler dan voordien?

Pagina's

Subscribe to RSS - Democratische rechten

In samenwerking met: