NAVO

Vorige week kruisten twee werelden elkaar in Brussel. Eén wereld was hoopvol, levendig en ging op zoek naar alternatieven voor het status quo. De andere wereld was stijf, gedateerd en klampte vast aan mislukte recepten uit de vorige eeuw. In de eerste wereld liepen duizenden en duizenden burgers met diverse achtergronden, overwegend jongeren, glimlachend en voorzien van zelfgemaakte sloganbordjes in alle talen, tonen en kleuren. In de tweede wereld hielden de excellenties, nog steeds voornamelijk oude grijze mannen in maatpak, zich keurig aan het protocol. Terwijl de ene wereld open en veelzijdig was en uit gewone mensen bestond, was de andere een hermetisch van de echte wereld afgesloten elite-bubbel. De eerste wereld was de protestmars tegen Donald Trump waar de woordvoerders van een jonge, toekomstgerichte generatie opkwamen tegen de haat en voor de vrede. De tweede wereld was de NAVO-top waar de staatshoofden van de 28 NAVO-lidstaten letterlijk en figuurlijk achter Trump en zijn destructieve oorlogsplannen gingen staan.

Elk jaar houdt de president van de Verenigde Staten voor het Congres een toespraak waarin hij de toestand van het land bespreekt: de State of the Union. Hij beoordeelt het regeringsbeleid en kondigt toekomstige maatregelen aan. In zijn allereerste State of the Union klonk Donald Trump volgens heel wat media “gematigd”. Maar de president bevestigde zijn plan om tientallen miljarden dollars extra te investeren in het Amerikaanse leger. Van de NAVO-lidstaten verwacht hij gelijkaardige inspanningen.
Subscribe to RSS - NAVO

In samenwerking met: