Artikels

Gemeenschappelijke verklaring van Europese communistische jongerenbewegingen naar aanleiding van de internationale dag van studenten. Wat zijn de gevolgen van de crisis van het kapitalisme en hoe moeten we ons hiertegen verzetten?

Tien jaar geleden konden weinig Griekse jongeren zich indenken hoe ze er vandaag de dag aan toe zijn. De Europese Commissie dwingt de Griekse bevolking nu al maanden een onvoorstelbare daling van haar levensniveau te aanvaarden: loonsverlagingen, lagere werkloosheidsuitkeringen, stijgende levensduurte...

We horen en lezen het overal: de overheid wil de mensen langer doen werken.

We zouden natuurlijk kunnen denken dat dit ons, jongeren, niet aanbelangt, dat dit iets is voor oudere mensen en dat wij nog heel veel tijd hebben voor we daar staan. Niets is echter minder waar, als je het van dichterbij bekijkt, heeft dit een veel grotere impact op jongeren dan je denkt.

Voor het laatste Street Art Festival, maakte Comac-Wijken Brussel een theaterstuk over de problemen van werkzoekende jongeren. Hun inspiratie haalden ze uit eigen ervaring en die van vrienden en kennissen. In Brussel is een op de drie jongeren werkloos. Bij jongeren van vreemde origine ligt dit cijfer nog hoger. Hieronder enkele voorbeelden over de waarheid achter deze statistieken.

Vorige maand is het academiejaar gestart voor de studenten van het hoger onderwijs. De grootste studentenvakbond in de Franse Gemeenschap, de Fédération des Etudiants Francophones (FEF), is heel actief op de campus. Marie Schmit, de nieuwe algemeen secretaris van de FEF en lid van Comac,  schetst een beeld van de situatie.

Comac is al jaren actief in de studentenbeweging. “Geregeld ontmoetten we studenten die gemotiveerd waren om met ons iets in beweging te zetten, maar zonder dat ze daarbij noodzakelijk lid wilden zijn van Comac. Vaak wisten we niet goed hoe we met hen konden samenwerken”, zegt Romain, studentenafgevaardigde in het Institut Cardijn, in Louvain-la-Neuve.

Vorige zaterdag kwamen de eerste ‘verontwaardigden’ (indignados) in Brussel aan. Zij kwamen uit Spanje, Frankrijk, Duitsland en Nederland. Ondanks het slechte weer was de sfeer in het Elisabethpark in Koekelberg uitstekend. Ongeveer 400 sympathisanten verwelkomden de stappers met de strijdkreet “El pueblo unido jamás será vencido”.

“Hogescholen en universiteiten barsten uit hun voegen”, klinkt het begin dit academiejaar in alle Nederlandstalige kranten. Deze stijgende trend is al een paar jaar aan de gang, maar het probleem wordt almaar prangender. Wat nu?

Traditiegetrouw ondervroeg Comac Antwerpen aan het begin van het academiejaar de studenten aan de UA over hoe zij de wereld zien. Dat gebeurde met een enquête, die door een gemotiveerde ploeg Comac'ers afgenomen werd bij studenten op de stadscampus en op de buitencampus. De resultaten van deze enquête geven al een mooie inkijk in de bezorgdheden van de student. Laten we de resultaten eens van naderbij bekijken.Met de eerste vraag peilden we naar het sociaal engagement van jongeren, en dat zit wel snor.

ManiFiesta is in een feestelijke sfeer uitgegroeid tot een groot succes. De verantwoordelijke Rik Vermeersch: "Al die mensen uit Vlaanderen, Brussel en Wallonië hebben elkaar hier gevonden omdat ze dezelfde taal spreken: de taal van de solidariteit. De deelnemers waardeerden de rijkdom van de debatten, de concerten, de stands en van het cultureel programma. De grote opkomst is een teken van het groeiende potentieel voor links vandaag."

Pagina's

In samenwerking met: