Artikels

Vorige week kruisten twee werelden elkaar in Brussel. Eén wereld was hoopvol, levendig en ging op zoek naar alternatieven voor het status quo. De andere wereld was stijf, gedateerd en klampte vast aan mislukte recepten uit de vorige eeuw. In de eerste wereld liepen duizenden en duizenden burgers met diverse achtergronden, overwegend jongeren, glimlachend en voorzien van zelfgemaakte sloganbordjes in alle talen, tonen en kleuren. In de tweede wereld hielden de excellenties, nog steeds voornamelijk oude grijze mannen in maatpak, zich keurig aan het protocol. Terwijl de ene wereld open en veelzijdig was en uit gewone mensen bestond, was de andere een hermetisch van de echte wereld afgesloten elite-bubbel. De eerste wereld was de protestmars tegen Donald Trump waar de woordvoerders van een jonge, toekomstgerichte generatie opkwamen tegen de haat en voor de vrede. De tweede wereld was de NAVO-top waar de staatshoofden van de 28 NAVO-lidstaten letterlijk en figuurlijk achter Trump en zijn destructieve oorlogsplannen gingen staan.

De Amerikaanse president Donald Trump is begonnen aan zijn eerste buitenlandse bezoeken. De allereerste bestemming op zijn wereldreis was Saoedi-Arabië, al tientallen jaren een trouwe maar omstreden bondgenoot van de VS. Trump, zijn minister van buitenlandse zaken Rex Tillerson en een reeks vertegenwoordigers van Amerikaanse multinationals sloten in Saoedi-Arabië een aantal grote zakendeals. De meest spectaculaire daarvan is een wapendeal ter waarde van 110 miljard dollar. Trump gaf ook een speech waarin hij de Arabische landen opriep om hard op te treden tegen Iran. Enkele dagen voor zijn bezoek aan de NAVO in Brussel zet Trump alvast de toon voor een doorgedreven militarisering en oorlogsdreiging in het Midden-Oosten.

“Je vrouw laten werken? Slecht idee”, “Je moet ze behandelen als vuil”, “Ik pak ze bij hun poesje” … Het zijn maar enkele van de vernederende uitspraken die Trump tijdens zijn kiescampagne voor vrouwen in petto had. Nu vertalen die uitspraken zich ook in beleidsdaden.

Naomi Stocker, studente aan de VUB en verantwoordelijke bij Comac VUB, dient klacht in bij de politie en de radicaliseringsagent in Dendermonde tegen de wansmakelijke cartoon van de ondervoorzitter van Jong N-VA. Op deze cartoon wordt de verkrachting van Naomi en de executie van een andere progressieve VUB student uitgebeeld.

De succesvolle mars voor solidariteit en mensenrechten was voor leden van studentenverenigingen NSV! en KVHV, maar ook van Jong N-VA en Vlaams Belang Jongeren, onaanvaardbaar. Comac werd door hen zwaar onder vuur genomen. Net zoals andere maatschappijkritische stemmen het zwijgen opgelegd worden door N-VA.

De aanvallen van Donald Trump op de vrijhandelsakkoorden en zijn beloftes om 45% douanerechten in te voeren voor Chinese producten, waren bepalend voor zijn verkiezing. Of zijn beleid ook de Amerikaanse werknemers zal begunstigen, is zeer de vraag.

“Wat rechtvaardig is, weet ik niet precies, maar gelijkheid is het allerminst.” Rik Torfs, de man voor wie ongelijkheid een deugd is, is niet langer rector van de KU Leuven. Hij moest in de rectorsverkiezingen de duimen leggen voor Luc Sels en zal zijn positie als rector dus niet langer kunnen gebruiken om, te pas en te onpas, via alle mogelijke kanalen, vanuit zijn ivoren toren zijn elitaire visie op onderwijs en maatschappij te preken. En dat is een goede zaak, want aan een rector die voortdurend fulmineert tegen alles wat tegen zijn visie ingaat, hebben studenten en personeel geen nood.

Toen bekend werd dat de Amerikaanse president Trump naar België zou komen voor de NAVO-top op 24 mei, planden vier jonge Gentenaars onmiddellijk een protestbetoging. Hun “Protest March – Trump Not Welcome” telt alvast op Facebook al bijna 8.000 deelnemers en 20.000 geïnteresseerden. 

Natalie Eggermont (28 jaar) en Bakou Mertens (20 jaar) zijn twee van de organisatoren van de protestbetoging. Ze zijn hiermee niet aan hun proefstuk. 

Ik heb veel bewogen reacties gezien op wat er gisteren gebeurd is aan de VUB. Ik heb veel verwarring en foute informatie zien circuleren. Ik heb een Staatssecretaris gezien die ervan profiteerde om zich voor te stellen als het slachtoffer van censuur en her en der "extreem-links" aanviel op sociale media. Daarom leek het me nodig om hier op terug te komen en een aantal puntjes op de i te plaatsen.

De recente anti-abortusuitspraak van Stéphane Mercier heeft heel wat stof doen opwaaien aan de UCL en bij de publieke opinie. Verschillende studenten schoten in actie om de woorden af te wijzen en de universiteit schortte zijn lessen heeft op en startte een tuchtprocedure. Met de steun van Rik Torfs, rector van de KU Leuven, probeert de professor de vrijheid van onderdrukking te rechtvaardigen door de vrijheid van meningsuiting erbij te sleuren.

Pagina's

In samenwerking met: