Over de hypocrisie van Francken en een andere kijk op de actie aan de VUB

Ik heb veel bewogen reacties gezien op wat er gisteren gebeurd is aan de VUB. Ik heb veel verwarring en foute informatie zien circuleren. Ik heb een Staatssecretaris gezien die ervan profiteerde om zich voor te stellen als het slachtoffer van censuur en her en der "extreemlinks" aanviel op sociale media. Daarom leek het me nodig om hier op terug te komen en een aantal puntjes op de i te zetten.

Welk democratisch debat ?

Theo Francken is op tournee. Na een bezoek aan de KULeuven en de UGent was het gisteren de beurt aan de VUB. Francken bezoekt de universiteiten om daar zijn omstreden beleid eenzijdig toe te lichten. Niet wordt er nooit enige tegenstem uitgenodigd - zoals Vluchtingenwerk Vlaanderen bijvoorbeeld - en mensen die als 'te kritisch' worden beschouwd, worden zelfs op een lijst gezet en de toegang ontzegd. Journaliste Saskia Van Nieuwenhove getuigde bijvoorbeeld hoe er aan de UGent met lijsten werd gewerkt, waardoor journalisten en kritische stemmen niet naar binnen mochten. Iemand die kritische vragen had gesteld in Gent werd zelfs verboden om zich nog in te schrijven voor de voorstelling van de Staatssecretaris in Kortrijk de week erna. Dat konden we gisteren niet in zijn tweet lezen. Erop reageren ging ook al niet, aangezien Francken ook op Twitter elke kritische stem blokkeert en geen tegenspraak duldt.

Daarom hebben wij met Comac en andere organisaties gisteren een alternatief debat georganiseerd, om organisaties uit het middenveld die dagelijks bezig zijn met vluchtelingen en mensenrechten aan het woord te laten en een weerwoord te bieden. Wij hebben het debat willen aangaan. Wij hebben Francken zelfs uitgenodigd, maar nooit antwoord gekregen. Is dat de visie van Theo Francken op een democratisch debat?

De (anti-)democratische visie van N-VA

Francken mag dan wel “democratie anno 2017” tweeten, de democratie geldt voor hem enkel wanneer hij aan het woord is. Hij past de democratie zelf niet toe, maar als het hem goed uitkomt dan zet hij ze naar zijn hand.

Op welke manier verdedigde de N-VA de democratie toen Liesbeth Homans de Vlaamse diversiteitsambtenaar Alona Lyubayeva tot ontslag dwong, omdat zij het niet eens was met haar beleid? Welke democratie verdedigde de N-VA toen ze campagne voerde tegen "wereldvreemde rechters"? Dat was een rechtstreekse aanval op de scheiding der machten: als de N-VA in de regering zit, moeten parlement en justitie niet meer naar de wet, maar enkel naar de uitvoerende macht luisteren. Zoals Ico Maly zegt in zijn boek over N-VA: “de electorale resultaten geven blijkbaar carte blanche aan de grootste partij. De Vlaming heeft gestemd voor verandering. Na de verkiezingen moet iedereen zwijgen, enkel de grootste partij heeft nog recht van spreken". Welke visie op democratie schuilt er achter de mening van N-VA dat vakbonden, anti-racistische verenigingen en ngo's enkel het recht hebben om te zwijgen en gehoorzamen?

Zoals de - in de ogen van Francken zonder twijfel veel te kritische - journalisten Tine Peeters en Jeroen Van Horenbeek van De Morgen schreven in 'Hoe N-VA het middenveld probeert te temmen', intimideert de N-VA systematisch elke kritische stem. In 2012 schreef Theo Francken in zijn boek het volgende: “we hebben krachtdadige politici nodig die het dictaat van [...] tientallen ngo's en vzw'tjes durven te trotseren”. De boodschap is duidelijk: politici moeten de kritische stem uit het middenveld de mond snoeren. Verzet je niet tegen de macht en hou je vooral stil. Is dat het democratisch gedachtengoed van Theo Francken?

Verontwaardiging over Francken is terecht

De mensen hebben gelijk om kwaad te zijn op een Staatssecretaris die het niet kon laten om Artsen Zonder Grenzen te beschuldigen van "mensensmokkel", omdat ze bootvluchtelingen redden die hun leven wagen op de Middellandse Zee op zoek naar een toekomst. Het redden van meer dan duizend mensen, waaronder 248 kinderen en 11 zwangere vrouwen, zou volgens de staatssecretaris een aanzuigeffect creëren naar Europa. Die mensen laten verdrinken, zoals Francken voorstelt, is niet alleen illegaal, de uitspraak is bovendien volledig fout. Die mensen vluchten voor oorlog. Ze zullen blijven vluchten zolang er oorlog is.

De mensen hebben gelijk om kwaad te zijn op een Staatssecretaris die van harte een illegaal akkoord tussen de EU en Turkije verdedigt om vluchtelingen, die geen andere keuze hebben dan vluchten of sterven, tegen te houden aan de grens. Dat gaat niet alleen in tegen de Conventie van Genève maar ook tegen elke vorm van menselijkheid. Het is geweten dat kinderen van vluchtelingen in Turkije al vanaf zes jaar gaan werken, om met het schamele geld dat ze verdienen hun familie te onderhouden. Dat zijn kinderen die moeten werken, terwijl ze naar school zouden moeten gaan. Amnesty International en Human Rights Watch hebben al verschillende rapporten gepubliceerd waarin wordt aangetoond dat de mensenrechten van vluchtelingen in Turkije absoluut niet worden gerespecteerd. Maar die rapporten interesseren de super-democratische Staatssecretaris niet.

De mensen hebben gelijk om kwaad te zijn op een Staatssecretaris die met zijn partij wansmakelijke voorstellen opstapelt zoals de Vreemdelingenwet of de vreemdelingentaks, met als doel om onze samenleving te verdelen in burgers van eerste en tweede rang. Een Staatssecretaris die een racistische visie verspreidt, die wil discrimineren, stigmatiseren en de mensen tegen elkaar wil opzetten.

De democratie verdedigen gebeurt door zich te verzetten tegen Francken

Overal waar Francken komt, komen mensen in actie en maar goed ook. In Gent hebben we met Comac deelgenomen aan de organisatie voor de ‘mars voor solidariteit en mensenrechten’ tegen het beleid van Francken. Die werd een groot succes en bracht uiteindelijk 400 mensen op de been.

Het is natuurlijk voor discussie vatbaar hoe we ons het efficiëntst kunnen verzetten tegen de antidemocratische politiek van Francken. Ik kan zeggen dat ik mij niet helemaal kan terugvinden in de manier waarop de actie gisteren is gevoerd voor de aula op de VUB. We hebben met Comac opgeroepen om deel te nemen aan een andere actie die al langer voorzien was en meegedeeld was aan KEPS (kring die de lezing heeft georganiseerd), zoals hierboven reeds gezegd. We zien namelijk dat Francken dit gebruikt om de samenleving nog meer te polariseren en zich voor te doen als het slachtoffer. Hoe dan ook, laten we ons niet vergissen over de grond van de zaak: zij die de democratie vandaag bedreigen zijn niet diegenen die gisteren een actie hebben gevoerd voor de aula, maar weldegelijk Francken en co zélf.

Onze visie op de democratie is een eerlijk debat, boven eenzijdige propaganda. Te meer dat Francken meer dan wie ook elke dag oproept tot censuur en de rode loper uitgerold krijgt om met zijn propaganda uit te pakken in de media. Onze democratie moet een samenleving zijn waar iedereen gelijk kan zijn, ongeacht je afkomst, religie of cultuur. Democratie is niet relatief, maar democratie is een fundament. Pas het dan ook consequent toe. Zich verzetten tegen Theo Francken is vandaag de kant van de democratie kiezen. 

Iman Ben Madhkour, voorzitster Comac-VUB (studentenbeweging van de PVDA)

In samenwerking met: