Israëli Apartheid Week aan UAntwerpen: info-avond over Palestijnse gevangenen met Charlotte Kates en Salah Hamouri

Op dinsdag 7 maart organiseerde de Antwerpse afdeling van Comac een info-avond over de levensomstandigheden van Palestijnse gevangen in Israël in het kader van de Israëli Apartheid Week. Voor de lezing werd een ambitieus panel samengesteld met onder meer de Amerikaanse activiste Charlotte Kates. De avond was een succes, ondanks een poging tot censuur van een studentenkring met pro-Israël sympathieën.

De Israëli Apartheid Week is een wereldwijde sensibiliseringsactie rond de koloniale apartheidspolitiek van de Israëlische overheid die al talrijke keren werd veroordeeld door de Verenigde Naties. De Israëli Apartheid week wordt georganiseerd in het kader van de BDS-campagne (“Boycott, Divestement and Sanctions”). In België wordt BDS ondersteund door tal van organisaties zoals FOS-socialistische solidariteit, Pax Christi of UPJB (Progressieve Unie van Belgische Joden). Een groep van tientallen professoren en onderzoekers van de KU Leuven, de UGent en de UAntwerpen traden al naar buiten met een oproep voor een academische boycot tegen Israël onder de naam BACBI (Belgian campaign for an Academic and Cultural Boycott of Israel).

Comac Antwerpen had in haar programma voor de Israëli Apartheid Week 2017 onder andere een lezing gepland over de barre omstandigheden van Palestijnse gevangenen in Israëlische gevangenissen. Hoofdgasten in het panel waren Charlotte Kates, een Amerikaanse activiste die al jaren rond mensenrechten voor Palestijnen werkt, Salah Hamouri die zelf als politieke gevangene in een Israëlische gevangenis vastzat en Julie Steendam van de Belgische ngo Geneeskunde voor de Derde Wereld (G3W) die wees op de banden tussen Belgische universiteiten en de Israëlische overheid, zoals het LAW-TRAIN project van de KU Leuven dat ondervragingstechnieken onderzoekt in samenwerking met de Israëlische veiligheidsdiensten.

Het verhaal van Salah Hamouri is dat van duizenden Palestijnen. Hamouri werd in 2005 als 19-jarige politieke activist gearresteerd door de Israëlische politie en administratief vastgehouden. Zulke politieke arrestaties zijn schering en inslag in Israël, zoals onder andere Amnesty International meermaals heeft bevestigd. Hamouri werd er valselijk van beschuldigd om een aanslag te hebben beraamd, feiten die hij vanaf het begin heeft ontkend. Na drie jaar administratieve aanhouding in moeilijke omstandigheden, ondertekende Hamouri uiteindelijk een bekentenis in ruil voor een strafbeperking. Talrijke internationale persoonlijkheden waaronder filosoof Edgar Morin, auteur Stephane Hessel, ex-ministers Jack Lang en Christiane Taubira en verschillende Franse senators en burgemeesters tot zelfs de voorzitter van de Europese Parlementaire Fractie van Europees Links voerden campagne voor de vrijlating van Hamouri wegens valse bekentenis. De Franse regering van Sarkozy vroeg de Israëlische overheid verschillende keren om zijn vrijlating. In 2011 kwam Hamouri uiteindelijk vrij.

De getuigenis van Hamouri, die drie jaar administratief werd vastgehouden en vervolgens nog drie jaar in een Israëlische gevangenis vastzat, bood een unieke kans om de realiteit van de omstandigheden van Palestijnse gevangenen in Israël te tonen. Dat bleek niet naar de zin van een studentenvereniging met pro-Israël sympathieën, die een klacht indienden tegen de info-avond waarbij ze Salah Hamouri onterecht als terrorist bestempelden. De rector van de UAntwerpen gaf gelukkig geen gehoor aan de ongegronde klacht. “Preventieve censuur is in de context van vrije meningsuiting onaanvaardbaar” reageerde hij. “Het zou de gelegenheid zijn om kritische vragen te stellen en het debat aan te gaan. Ik zie geen enkele reden om deze avond niet te organiseren.” Ook de universitaire gemeenschap sprak haar steun uit aan de info-avond, in de vorm van een persbericht ondertekend door veertien professoren van de UAntwerpen en de stuurgroep van het initiatief BACBI: “De hetze ontketend door een studentenvereniging is in onze ogen niet alleen een aanval op de strijd voor mensenrechten in Palestina, zij is ook een aanval op de universiteit als plaats van kritische reflectie.”1

 

In samenwerking met: